- today
- perm_identity شیرین کریمی
- label صنایع دستی
- favorite 0 لایک
- remove_red_eye 18 بازدید
- comment 0 دیدگاه
شوشتر، کهنشهر خوزستان با سازههای آبی ثبتجهانیشده و رودخانههای خروشان کارون و گرگر، تنها خاستگاه مهندسی آب ایران باستان نیست؛ این دیار از سدههای دور یکی از قطبهای بارز نساجی سنتی، بافندگی و ساخت دستسازههای بومی در جنوب غرب ایران به شمار میرود. تنوع صنایع دستی خوزستان نشاندهنده پیوند هنرهای بومی این استان با طبیعت، اقلیم و شیوه زندگی مردم آن است؛ در این میان، شوشتر به دلیل پیشینه طولانی در نساجی سنتی و احرامیبافی جایگاه ویژهای دارد.
شناخت صنایع دستی شوشتر و تمایز آن با تولیدات کارخانهای، نهتنها چشماندازی روشن از تاریخ غنی منسوجات خوزستان ارائه میدهد، بلکه راهنمایی مطمئن برای گردشگران و علاقهمندان به خرید سوغات شوشتر و استفاده از این آثار اصیل در سبک زندگی امروزی است. تنوع دستبافتههای شوشتری، ظرافت بافت الیاف پنبهای و پشمی، بهرهگیری از گیاهان خودروی حاشیه رود و ماندگاری بالای محصولات، شوشتر را به گنجینهای زنده از فرهنگ کاربردی ایران بدل ساخته است.

احرامیبافی؛ هنر شناختهشده شوشتر
احرامیبافی یکی از کهنترین و اصیلترین هنرهای نساجی سنتی در ایران است که بیش از هر نقطهای، نام آن با تاریخ و زندگی مردم شوشتر گره خورده است. پارچه احرامی در اصل نوعی دستبافته ضخیم، پنبهای یا ترکیبی از پشم و پنبه است که بر روی دارهای سنتی دووردی و چهاروردی بافته میشود. این هنر بومی بهدلیل ویژگیهای فنی خاص خود، تاروپودی متراکم دارد و در گذشته بهطور ویژه برای استفاده حاجیان در ایام حج یا بهعنوان زیرانداز و روانداز سبک در مناطق گرمسیری استفاده میشده است.
چرا شوشتر به شهر ملی احرامیبافی معروف است؟
شوشتر بهطور رسمی از سوی شورای ارزشیابی صنایع دستی کشور بهعنوان «شهر ملی احرامیبافی» ثبت شده است. این نامگذاری حاصل تصادف نیست، بلکه ریشه در پیشینه پیوسته کارگاههای سنتی نساجی در محلات قدیمی این شهر دارد. در گذشته نهچندان دور، صدای کوبیدن دفه و حرکت ماکو در صدها کارگاه خانگی و راسته بازار تارمه شوشتر شنیده میشد. استادکاران شوشتری با ابداع روشهای خاص چلهکشی و حفظ شیوههای سنتی ریسندگی نخهای پنبهای، اصالت این بافته را نسل به نسل نگه داشتهاند. امروزه شوشتر مرکز ثقل آموزش، تولید و احیای الگوهای کهن احرامی به شمار میرود و صنعتگران این شهر نقشی اساسی در انتقال این مهارت ارزشمند به نسل جوان دارند.
نقشهای هندسی و رنگبندی پارچههای احرامی
زیباییشناسی پارچههای احرامی بر پایه سادگی، تقارن و الگوهای هندسی استوار است. نقشمایههای احرامی معمولاً بهصورت ذهنی و بدون نقشه کاغذی توسط بافنده اجرا میشوند. از مهمترین نگارههای به کار رفته میتوان به طرحهای لوزی متداخل، خطوط موازی زیگزاگی، خشتهای قرینه و نقشهای شبیه به محراب اشاره کرد.
ترکیب رنگی سنتی احرامی شوشتر بر کنتراست شدید دو رنگ استوار بوده است؛ بهگونهای که در نمونههای کهن، ترکیب سفید و سیاه یا سفید و سرمهای بیشترین فراوانی را داشته است. با این حال، بافندگان شوشتری در دورههای بعد با استفاده از رنگزاهای طبیعی، ترکیبهایی ماندگار از رنگهای سبز، زرد لیمویی، قرمز لاکی و نارنجی را به تاروپود احرامی افزودند که بازتابدهنده نور و گرمای اقلیم جنوب است.

احرامی از سجاده و جانماز تا محصولات دکوراتیو
اگرچه پارچه احرامی در دهههای گذشته عمدتاً بهعنوان سجاده، جانماز، حوله حمام و احرام حج شناخته میشد اما انعطافپذیری و بافت طبیعی آن موجب شده تا کاربریهای تازهای در زندگی امروزی پیدا کند. بافت منسجم و لطافت پنبهای این پارچه امکان استفاده از آن را در تولید موارد متنوعی فراهم کرده است:
- رومیزیهای مدرن و سنتی با حاشیههای دستدوز و ریشهبافیشده.
- روکش کوسن و بالشتکهای سنتی برای چیدمان مبلمان نشیمن.
- کیفهای پارچهای دوشی، کولهپشتیهای بومی و جامدادیهای دستساز.
- تابلوهای دیواری تزئینی با قاببندی قطعات نفیس احرامی.
- شالمبل و رواندازهای سبک تابستانی بهدلیل خاصیت تنفسپذیری الیاف پنبه.
پارچههای سنتی شوشتری و هنر نساجی
نام شوشتر در متون کهن جغرافیایی همواره همردیف با پارچهبافی، حریر و ابریشمهای گرانبها آمده است. قرارگیری در دشت حاصلخیز خوزستان و دسترسی نامحدود به آب شیرین کارون، بستر مناسبی برای کشت پنبه مرغوب، پرورش کرم ابریشم و استقرار صنایع رنگرزی طبیعی در این شهر فراهم آورده بود. نساجی سنتی شوشتر نه یک فعالیت جانبی، بلکه پایه بنیادین اقتصاد شهری و هویت فرهنگی این منطقه در قرون متمادی بوده است.
پارچهبافی سنتی و دستبافتههای محلی
پارچه بافی در شوشتر بر دستگاههای سنتی مشهور به «چلچلا» و دارهای پایی افقی و عمودی استوار بود. بافندگان محلی انواع منسوجات شامل کرباسهای لطیف، چادرشبهای پنبهای، پارچههای عبایی و لنگهای حمام را میبافتند. ویژگی متمایز این پارچهها، استفاده از نخهای کاملاً طبیعی تابیدهشده با چرخهای دستی بود که باعث میشد پارچه در گرمای طاقتفرسای تابستان خوزستان خنک و سبک باشد و در زمستان مانع از نفوذ سرمای مرطوب شود. رنگرزی نخها با موادی چون پوست انار، پوست گردو، روناس و نیل محلی انجام میگرفت که علاوه بر ثبات نوری بالا، هیچگونه حساسیتی برای پوست ایجاد نمیکرد.

دیبای شوشتری و پارچههای نفیس قدیمی
دیبای شوشتری یکی از نمادهای اوج تمدن نساجی ایران در دوران باستان و قرون نخستین اسلامی است که شهرت آن به دربار سلاطین و اشعار نامدارترین شاعران فارسی همچون فردوسی، سعدی و حافظ نیز راه یافته است. دیبا، نوعی پارچه حریر ابریشمی بسیار متراکم، لطیف و درخشان بود که به شیوه دوبافت یا سیمبافت با تارهای زرین و سیمین تولید میشد.
شوشتر مرکز انحصاری بافت جامه کعبه در دورههای مختلف تاریخی بوده است؛ بهطوریکه خلفا و پادشاهان هر ساله بافت پوشش خانه خدا را به کارگاههای دیبابافی شوشتر سفارش میدادند. اگرچه امروز تولید صنعتی جایگزین کارگاههای دیبابافی شده، اما روح دقت، ظرافت و بافت متراکم این سنت، همچنان در تکنیکهای بافندگان معاصر شهر دیده میشود.
پرند شوشتری و جایگاه آن در بافتههای سنتی
در کنار دیبا، «پرند شوشتری» دیگر بافته نامآور این کهندیار بود. پرند پارچهای لطیف از جنس ابریشم ساده یا رنگین با بافتی سبکتر از دیبا بود که اغلب در لباسهای درباری و پردههای مجلل کاربرد داشت. در ادبیات کهن فارسی، پرند شوشتری کنایه از نرمی، طراوت و رنگآمیزی بیبدیل است.
استادکاران شوشتر برای تولید پرند از ظریفترین الیاف ابریشم تابانده استفاده میکردند. بررسی تکنیکهای بافت پرند نشان میدهد که نساجان شوشتری شناخت دقیقی از تراکم تار و پود و نحوه بازتاب نور بر سطح الیاف طبیعی داشتهاند؛ مهارتی که امروزه الهامبخش هنرمندان صنایع دستی شوشتر در بازآفرینی پارچههای نفیس محسوب میشود.

کدام صنایع دستی دیگر در شوشتر تولید میشوند؟
اگرچه نساجی گل سرسبد هنرهای این شهر است، اما به موازات آن، صنایع دستی سنتی شوشتر طیف وسیعی از دستسازهها را در بر میگیرد که هر یک از مصالح محلی همان بوم و متناسب با نیازهای عملی زندگی ساخته میشوند. از بافتههای گیاهی تا تراش فلزات، شوشتر مجموعهای از هنرهای متنوع را در کارگاههای سنتی خود پرورش داده است.
در کنار هنرهای بومی شوشتر، آشنایی با صنایع دستی اهواز نیز فرصت خوبی برای شناخت تنوع هنرهای سنتی و دستسازههای محلی در شهرهای مختلف خوزستان فراهم میکند.
کپوبافی و ساخت ظروف حصیری
کپوبافی شوشتر یکی از کاربردیترین و مقاومترین صنایع دستی حصیری جنوب ایران است. تفاوت اصلی کپو با سایر حصیرها در ساختار دوگانه آن نهفته است؛ مغز بافت کپو از گیاهی خودرو به نام «کرتک» تشکیل میشود که در کنار جویبارها و رودخانههای خوزستان میروید و خاصیت ضدآفت دارد.
سپس برگهای نازک و لطیف نخل خرما (پیش نخل) به دور ساقههای کرتک پیچیده شده و با نقوش هندسی از کامواهای الوان تزیین میشوند. ساخت ظروف دربدار، سبدهای نان، جای برنج و گلدانهای حصیری با این روش نه تنها استحکام بالایی دارد، بلکه مانع از جذب رطوبت و حشرات موذی به مواد خوراکی میشود.

جاجیمبافی و دستبافتههای رنگارنگ
جاجیمبافی در شوشتر پیوندی ناگسستنی با فرهنگ جوامع عشایری و روستایی پیرامون شهر دارد. جاجیمهای شوشتری دستبافتههایی دولایه و بدون پرز هستند که از نخهای پشمی تابیدهشده روی دارهای خوابیده بافته میشوند. کاربرد نقوش سنتی شامل «محرمات» (راهراه عمودی)، «چهارخانه» و «قلمدانی» با ترکیب رنگهای زنده مثل لاکی، لاجوردی و اخرایی، این بافتهها را بسیار چشمنواز کرده است. جاجیم در شوشتر به دلیل استحکام تار و پود، هم بهعنوان زیرانداز و هم روانداز گرم یا مفرش برای بستهبندی وسایل مسافرتی استفاده میشده و امروزه جایگاه ویژهای در دکوراسیون داخلی پیدا کرده است.
معرق ساقه گندم و ساخت آثار تزئینی
با توجه به کشت گسترده گندم در دشتهای حاصلخیز شوشتر، هنر معرق ساقه گندم در میان هنرمندان این شهر رشد چشمگیری یافته است. در این شیوه هنری، ساقههای درخشان و طلایی گندم پس از خیساندن، برش طولی و اتوکشی، به نوارهای مسطح تبدیل میشوند.
سپس بر اساس طرحهای اسلیمی، ختایی یا خطاطی بر روی زمینههای چوبی یا پارچههای مخمل چسبانده میشوند. درخشش طبیعی ساقه گندم جلوهای زرین و بازتابی شبیه به ورق طلا دارد و در ساخت تابلوهای نفیس، جعبههای جواهر و جلد کتابهای گرانبها کاربرد فراوان پیدا کرده است.

سجادهبافی و تولید محصولات پارچهای
سجادهبافی شوشتر شاخهای تخصصی از نساجی سنتی است که تلفیقی از مهارت احرامیبافی و پارچهبافی ظریف محسوب میشود. این سجادهها با در نظر گرفتن ابعاد استاندارد عبادت و با نقش محراب در مرکز بافته میشوند. خلوص الیاف پنبهای و پشمی، حس آرامش و عدم ایجاد الکتریسیته ساکن از ویژگیهای بارز این سجادههاست. امروزه در کنار سجاده، محصولاتی نظیر جانمازهای جیبی مسافرتی، کیفهای سنتی و بقچههای جهیزیه با همین اسلوب اصیل بافته میشوند.
زیورآلات سنتی و دستسازههای فلزی
فلزکاری و ساخت زیورآلات سنتی از دیگر شاخههای کمتر دیدهشده اما بسیار اصیل صنایع دستی شوشتر است. حضور طلاسازان و نقرهکاران ماهر در بازارهای کهن شوشتر منجر به شکلگیری الگوهای ویژه در ساخت زیورآلات نظیر النگوهای میناکاریشده، انگشترهای مرصع، خلخال و سینهریزهای بافت حصیری نقره شده است. این آثار با روشهای ریختهگری کهن و قلمزنی دستی تزیین میشوند و نمایانگر پیوند سلیقه مردم بومی با نمادهای جنوب کشور هستند.

سوغات شوشتر
اگر قصد سفر به این شهر زیبا را دارید یا میخواهید از راه دور نسبت به خرید سوغات شوشتر اقدام کنید، شناخت تفاوتها و معیارهای کیفی هر محصول اهمیت بالایی دارد. بازار سنتی شوشتر با تنوعی گسترده از سوغات سنتی شوشتر و خوراکیهای اختصاصی پذیرای شماست.
خوراکیهای محلی و محصولات کشاورزی منطقه
در کنار دستسازهها، سوغات معروف شوشتر شامل خوراکیهای کمنظیری است که مستقیماً از باغها و مزارع اطراف کارون به دست میآیند:
- کلوچه شوشتری: کلوچهای سنتی و بسیار معطر که با زیره، رازیانه و شیر خمیرگیری میشود و در دو نوع خرمایی و شکری عرضه میگردد.
- ترشی بندری و ترشی انبه محلی: به دلیل وجود ادویهجات خاص خوزستان، طعمی تند و کاملاً متمایز دارند.
- ارده و حلوا ارده سنتی: تهیه شده از مرغوبترین کنجد کشتشده در دشت شوشتر و آسیابشده با سنگهای سنتی.
- سیلون (شیره خرما): عصاره خالص و بدون افزودنی خرماهای بومی که طعمی طبیعی و غنی دارد.
- سبزیجات معطر و مرکبات: نعناع شوشتری معروفترین سبزی خشک معطر منطقه است که عطر و طعم آن در تمام ایران شهرت دارد.

جمع بندی مطلب
صنایع دستی شوشتر بازتابی از تمدن کهن، هوش بومی و همزیستی پایدار انسان با طبیعت دشت خوزستان است. از احرامیبافی به عنوان هویت ملی این دیار گرفته تا کپوبافیهای مستحکم حاشیه کارون و میراث دیبا و پرند، این دستسازهها فراتر از یک شیء تزیینی، بخشی از جریان زنده زندگی به شمار میآیند. حمایت از این تولیدات اصیل، علاوه بر رونق اقتصاد بومی صنعتگران خوزستانی، راهکاری موثر برای بازگرداندن گرما، سلامت و زیبایی الیاف و مواد طبیعی به خانههای امروزی ماست.
تهیه و گردآوری مطلب: وبلاگ فروشگاه اینترنتی پرنون
با ارسال دیدگاه و پیشنهادات خود ما را در بهبود مطالب یاری کنید.
دیدگاه (0)