- today
- perm_identity شیرین کریمی
- label صنایع دستی
- favorite 0 لایک
- remove_red_eye 11 بازدید
- comment 0 دیدگاه
اردکان یکی از کهنترین و اصیلترین شهرهای کویری ایران در استان یزد است که به سبب پیشینه درخشان فرهنگی و پیوند ژرف با اقلیم خشک، مهد هنرها و دستسازههای کمنظیری به شمار میرود. تنوع صنایع دستی معروف اردکان نهتنها پاسخی هوشمندانه به ضرورتهای زیست در اقلیم کویری بوده، بلکه نشاندهنده هنر، ذوق و قناعت مردم این خطه است.
شناخت انواع صنایع دستی اردکان و آشنایی با سوغات معروف اردکان به مسافران و علاقهمندان کمک میکند تا هنگام خرید سوغات اردکان، انتخابی اصیل، کاربردی و ماندگار داشته باشند. در این راهنمای جامع، به بررسی دستبافتههای تاریخی، دستسازههای بومی و خوراکیهای شناختهشده این شهر میپردازیم.

زیلوهای اردکان؛ زیراندازهایی با نقش و هویت محلی
اگر بخواهیم شناسنامه بافندگی اردکان را در میان صنایع دستی یزد بررسی کنیم، زیلوبافی این شهر در کنار میبد، جایگاهی ویژه در صدر این فهرست دارد. زیلو نوعی دستبافته تمامپنبهای و خنک است که بهطور کامل با اقلیم گرم و خشک سازگار است. ساختار الیاف طبیعی پنبه مانع از جذب حرارت کویر و نفوذ گردوغبار میشود و از این رو زیلو به عنوان زیراندازی سلامتمحور، بادوام و کاملاً بومی شناخته میشود. برخلاف گلیم بافی و قالی که بیشتر با پشم بافته میشوند، در زیلو تار و پود همگی از نخ پنبه تابیده تولید میشوند؛ ویژگی مهمی که از ایجاد حساسیتهای پوستی و پرزدهی جلوگیری میکند.
نقشونگارهای سنتی در زیلوهای اردکانی
طرح و نگارههای زیلو اردکان ساختاری کاملاً هندسی، نمادین و چشمنواز دارند که از باورها و نیازهای زندگی کویری الهام گرفتهاند. از جمله نگارههای شاخص و اصیل میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- نقش زلفک: طرحی متقارن که نمادی از پیچش و حرکت آب و هوا در بیابان محسوب میشود.
- نقش پرت توره (رد پای شغال): نقشی بازتابدهنده حیات وحش و همزیستی مسالمتآمیز با طبیعت کویر.
- نقش هشتپر و سرو: نمادی باستانی از جاودانگی، سرسبزی و ایستادگی در برابر بادهای کویری.
- بند رومی و بافت جناغی: خطوط هندسی پیوسته که برای فضاسازی حاشیهها و لچکهای زیلو استفاده میشوند.

طرحها و رنگهای رایج در زیلوبافی
در هنر زیلوبافی معمولاً از دورنگی یا سهرنگی فراتر نمیروند؛ زیرا پشم رنگپذیرتر از نخ پنبه است و رنگرزی پنبه به مهارت بالایی نیاز دارد. رنگهای رایج شامل آبی (نیلی)، سفید (رنگ طبیعی پنبه)، قرمز روناسی و در برخی موارد سبز لاکی است.
ترکیب آبی و سفید معمولاً به عنوان «زیلوی مسجدی» شناخته میشود که حس آرامش و خلوص را القا میکند. برای مصارف خانگی و زیراندازهای اتاق، ترکیبهای روناسی و سفید یا روناسی و آبی جلوهای گرم و صمیمی به محیط میبخشند. ثبات رنگرزی سنتی که با نیل، پوست گردو و روناس انجام میگیرد، مقاومت زیلو را در برابر شستوشو و نور مستقیم آفتاب تضمین میکند.
بیشتر بخوانید: هر گوشه از ایران هنرها و یادگارهای دستسازی دارد که بخشی از فرهنگ و پیشینه آن منطقه را نشان میدهند. برای آشنایی با هنرهای بومی شمال شرقی کشور و محصولات سنتی این منطقه، سری هم به مقاله صنایع دستی خراسان رضوی بزنید و با هنرهای محلی و سوغات دستساز این استان بیشتر آشنا شوید.
تفاوت زیلو با قالی و گلیم
شناخت تفاوتهای بنیادی میان این سه زیرانداز سنتی به خریداران در انتخاب گزینه مناسب برای دکوراسیون داخلی یا مصرف کاربردی یاری میرساند. جدول زیر مقایسهای دقیق میان این دستبافتهها ارائه میدهد:
|
ویژگی |
زیلو |
قالی دستباف |
گلیم |
|
جنس الیاف اصلی |
تمام پنبه (تار و پود) |
پشم، ابریشم، کرک |
بیشتر پشم، موی بز یا پنبه |
|
بافت و ضخامت |
تخت، بدون پرز، ضخیم و دورو |
پرزدار، گرهخورده و ضخیم |
تخت، بدون پرز و انعطافپذیر |
|
سازگاری دمایی |
بسیار خنک و تابستانی |
گرم و زمستانی |
متوسط تا گرم |
|
نحوه استفاده |
کاملاً دورو (هر دو سمت قابل استفاده) |
یکرو |
اغلب یکرو یا دورو |
|
ایجاد آلرژی و گردوغبار |
صفر؛ بدون پرزدهی و حساسیت |
احتمال پرزدهی و حساسیت پشم |
احتمال پرزدهی جزئی پشم |
از کاربافی تا شمدبافی؛ میراث نساجی اردکان
اردکان را میتوان یکی از کانونهای طلایی نساجی سنتی ایران نامید. اختصاص عنوان «شهر ملی کاربافی» به اردکان، گواهی روشن بر دیرینگی و اهمیت اقتصادی و فرهنگی این هنر خانگی است. کاربافی، نامی است که به بافت انواع پارچههای دستباف با دستگاههای چوبی سنتی (چلچله یا دستگاه کاربافی) اطلاق میشود؛ دستگاهی که روزگاری در سردابها و بادگیرخانههای اکثر منازل اردکان برپا بود و زنان هنرمند با نواختن مضراب و تار، معیشت خانواده را تقویت میکردند.
کاربافی اردکان و پارچههای پنبهای سنتی
کاربافی اردکان نمادی از تولید پایدار و خودکفایی خانوادههای کویرنشین است. در این شیوه، نخهای پنبهای ریسیده شده پس از آهار خوردن و رنگآمیزی سنتی، وارد داربست چوبی میشوند. نتیجه این زحمت، تولید پارچههایی بادوام، تنفسپذیر، لطیف و سازگار با پوست است که امروزه کاربردهای نوینی در مد و طراحی دکوراسیون داخلی پیدا کردهاند. شالهای مدرن، کوسنها، رانر و پوشاک تابستانی از مشتقات خلاقانه کاربافی در دورههای معاصر هستند که خرید صنایع دستی اردکان را برای نسل جوان نیز جذاب کرده است.

چادرشببافی و شمدبافی
از مهمترین شاخههای نساجی سنتی این شهر، چادرشببافی اردکان و شمدبافی اردکان هستند. این دو محصول از پرطرفدارترین اقلام خرید سوغات اردکان به شمار میروند:
- شمد: رواندازی فوقالعاده سبک، خنک و نخی که برای شبهای تابستان کویر و مناطق گرمسیر کاربرد دارد. تار و پود شمد بهگونهای بافته میشود که جریان هوا به خوبی از آن عبور کرده و مانع تعریق بدن شود.
- چادرشب: پارچهای چهارخانه یا راهراه با رنگهای سرزنده و شاداب که در گذشته برای پیچیدن رختخواب یا به عنوان بقچه استفاده میشد و امروزه جایگاهی ویژه به عنوان رومیزی، روتختی و شال مبل سنتی دارد.

خورجین بافی و بافت محصولات کاربردی
خورجینبافی اردکان تلفیقی هوشمندانه از هنر کاربافی و گلیمبافی با ضخامت بالا است که برای نگهداری و جابهجایی وسایل بر پشت حیوانات یا حمل بار دوچرخه و موتور استفاده میشده است. این خورجینها به دلیل استفاده از بافت متراکم پنبه یا پشم، استحکام خارقالعادهای دارند. امروزه نمونههای بازطراحیشده این خورجینها به عنوان کیفهای دوشی سنتی، ساکهای خرید دوستدار محیط زیست و تزئینات محلی به فروش میرسند.

فرش دستباف اردکان چه ویژگیهایی دارد؟
قالیبافی اردکان جایگاهی تثبیتشده و معتبر در بازار فرش دستباف ایران دارد. نزدیکی جغرافیایی و فرهنگی به کاشان و نائین باعث شده تا هنر قالیبافی در این منطقه رونق پیدا کند. صنایع دستی کاشان و به ویژه هنر قالیبافی این شهر نیز از نظر طرح و شیوه بافت، شباهتهایی با دستبافتههای اردکان دارند؛ بااینحال، بافندگان اردکانی با ذوق و سلیقه بومی خود، هویتی مستقل به فرشهای این منطقه بخشیدهاند. این فرشها به استحکام بالا، دوام گرهها و قیمت اقتصادیتر در مقایسه با بافتههای نائین و اصفهان شهرت دارند.
طرح و رنگ در قالیهای محلی
عمده طرحهای قالیبافی در اردکان از الگوهای اصیل ایرانی نظیر لچک و ترنج شاهعباسی، افشان، شکارگاه و طرحهای خشتی بهره میبرند. طرح لچک و ترنج نائینی و همچنین نقشه کاشان از رایجترین نقشههای پیادهشده روی دارهای این دیار هستند. در زمینه رنگآمیزی، رنگهای کرم، سرمهای، روناسی، فیلی و گردویی غالب هستند و هارمونی آرامشبخشی ایجاد میکنند که با هر چیدمان کلاسیک و نئوکلاسیک همخوانی دارد.
کیفیت بافت و انتخاب مواد اولیه
در بافت فرشهای دستباف اردکان اغلب از گره فارسی (نامتقارن) استفاده میشود. مواد اولیه معمولاً شامل تار و پود پنبهای مقاوم و پرزهایی از جنس پشم مرغوب یا ترکیب پشم و مرینوس است. در برخی بافتهای ظریفتر، از رگههای ابریشم در دور گلها (گلابریشم) استفاده میشود تا درخشندگی نقشه در نور محیط دوچندان گردد. رجشمار فرشهای اردکان عموماً بین 30 تا 45 رج متغیر است که استحکام فیزیکی و پایایی آنها را در برابر پاخور شدید تضمین میکند.
تفاوت فرشهای دستباف از نظر کاربرد و اندازه
فرشهای اردکان در ابعاد گوناگونی بافته میشوند که هر یک برای فضایی خاص ایدهآل است:
- زرع و نیم و دوذرع: ابعادی مناسب برای ورودیها، راهروها و فضای جلوی تختخواب.
- قالیچههای 6 متری و 9 متری: رایجترین گزینهها برای اتاق نشیمن و پذیرایی که تعادل مناسبی میان قیمت و پوشش محیطی ایجاد میکنند.
- کنارهها و پادریها: بافتههایی باریک با تراکم بافت بالا جهت استفاده در مسیرهای پرتردد منزل.

دیگر صنایع دستی اردکان
علاوه بر دستبافتههای نامآشنا، اقلیم و بومشناسی اردکان زمینهساز پیدایش هنرهای دستی متعددی شده که متناسب با منابع در دسترس و ابزارآلات مورد نیاز زندگی روزمره شکل گرفتهاند.
زنجیربافی و فلزکاری سنتی
زنجیربافی اردکان یکی از مهارتهای دستی کهن و رو به فراموشی است که در دسته چلنگری و فلز کاری سنتی جای میگیرد. صنعتگران محلی با استفاده از مفتولهای آهنی یا برنجی و بدون بهرهگیری از ماشینآلات صنعتی، حلقههای متوالی را به شکلی مستحکم و منظم در هم تنیده و زنجیرهایی با استحکام کششی بالا تولید میکردند. این زنجیرها برای مصارفی چون دهنه اسب، قفلوبست انبارها، چاههای آب و زنگ درهای سنتی استفاده میشدند.

سبدبافی و حصیربافی
وجود نخلستانها و باغهای انار در پیرامون اردکان، متریال طبیعی لازم را برای حصیر بافی اردکان و سبدبافی فراهم کرده است. این هنر در مناطق مختلف ایران، از جمله شمال کشور نیز رواج دارد و صنایع دستی حصیری شمال با استفاده از الیاف گیاهی و برگ درختان، تنوع قابلتوجهی از محصولات کاربردی و تزئینی را شامل میشود. در اردکان، بافندگان با استفاده از ترکه و شاخههای نرم و انعطافپذیر درخت انار یا الیاف برگ نخل، وسایلی مانند سبد میوه، زیردیگی، زنبیل و سایهبان حصیری میسازند.

جاروبافی و ساخت وسایل روزمره
جاروبافی اردکان با استفاده از گیاه جارو یا سورگوم کشتشده در مزارع منطقه صورت میگیرد. چیدمان منظم دستههای ساقه، بافت محکم دستهها با سیم مفتول یا نخهای ضخیم پنبهای و دوخت پرهها، جاروهای بادوام و پرکاربردی را پدید میآورد که هنوز در بسیاری از خانههای سنتی و فضاهای بومگردی به عنوان جاروی محلی و نماد پاکیزگی نگهداری میشوند.

فرآوردههای کنجدی؛ سوغات شاخص اردکان
اردکان پایتخت بدون منازع صنایع فرآوری کنجد در ایران است. هنگامی که سخن از سوغات اردکان به میان میآید، عطر دلاویز کنجد بو داده نخستین حسی است که ذهن مسافران را پر میکند. کارگاههای پرشمار عصاری و سنتی این شهر، با مهارت تجربی فراوان، محصولاتی مقوی، ارگانیک و پرخاصیت خلق میکنند که ارزش غذایی بسیار بالایی دارند.
حلوا ارده اردکان و شیوه تهیه آن
حلوا ارده اردکان شناختهشدهترین نماد خوراکی این خطه است. برای تولید این محصول اصیل، کنجد مرغوب ابتدا شستوشو و بوجاری شده، سپس پوستگیری و تفت داده میشود. پس از آسیاب سنگین و تبدیل به ارده نرم، آن را با شهد شکر یا شیرههای طبیعی (مانند شیره خرما و انگور) و عصاره چوبک به آرامی ورز میدهند. هنر قوام آوردن حلوا بدون بهرهگیری از مواد افزودنی و نگهدارندههای شیمیایی، رازی است که طی دههها در دست استادکاران اردکانی صیقل یافته است.

روغن ارده و دیگر فرآوردههای کنجدی
یک تفاوت کلیدی که باید به آن توجه داشت، تفاوت میان روغن کنجد و روغن ارده کنجد است. برای تولید روغن ارده، ابتدا دانههای کنجد تفت داده و به ارده تبدیل میشوند و سپس روغن آنها استحصال میگردد. از دیدگاه طب سنتی ایرانی، روغن ارده نسبت به روغن کنجد معمولی طبع لطیفتر و هضم آسانتری دارد و مقاومت حرارتی آن برای پختوپز بالاتر است. کنجد بار، کرم ارده شکلاتی، ارده کنجدی طعمدار و معجونهای کنجدی از دیگر فرآوردههای مقوی تولیدی اردکان هستند.
حلوا ارده سوهانی و شیرینیهای کنجدی
حلوا ارده سوهانی یکی از ابداعات بینظیر کارگاههای اردکان است که ترکیب بافت کرهای و مقوی حلوا ارده با عطر زعفران، هل و پودر جوانه گندم سوهان را به ارمغان میآورد. این محصول بافتی تردتر از حلوا ارده معمولی دارد و همراهی فوقالعادهای برای چای عصرانه به شمار میرود. همچنین شیرینیهای کنجدی نظیر «پشمک کنجدی» و «کنجد عسلی» با ماندگاری بالا، گزینههایی محبوب برای هدیه دادن هستند.
بیشتر بخوانید: جهت آشنایی با هنرهای بومی جنوب ایران و محصولات سنتی این منطقه، به مقاله صنایع دستی اهواز مراجعه کنید و با هنرهای محلی آن آشنا شوید.
نان سوروک؛ نان سنتی و روغنی
نان سوروک نوعی نان روغنی اصیل و محلی در فرهنگ غذایی اردکان و یزد است. خمیر این نان سنتی با آرد سبوسدار گندم، مایه خمیر، آب و ادویههای معطری نظیر زیره کوهی و گلرنگ ورز داده میشود و سپس چانههای نازک آن در روغن کنجد سرخ میگردد. سوروک معمولاً با پاشیدن شکر یا پودر قند میل میشود و بافتی نرم، عطری فریبنده و طبعی گرم دارد.

پسته و انار منطقه
اقلیم بیابانی با روزهای آفتابی و شبهای خنک، شرایط مطلوبی برای تولید پسته مرغوب در دشتهای اردکان و احمدآباد فراهم آورده است. پستههای این منطقه نظیر ارقام احمدآقایی و اکبری به خندانی بالا، درصد چربی مناسب و طعم شیرین معروف هستند. همچنین انار بومی منطقه بهویژه انارهای ملس و شیرین عقدا (از توابع اردکان)، با دانههای یاقوتی و پوست شفاف، هم به عنوان میوه تازه و هم در قالب رب انار سنتی و غلیظ، از دیگر رهآوردهای نفیس کویر برای مسافران محسوب میشوند.
تهیه و گردآوری مطلب: وبلاگ فروشگاه اینترنتی پرنون
با ارسال دیدگاه و پیشنهادات خود ما را در بهبود مطالب یاری کنید.
دیدگاه (0)